ทำไม ขั้นต่ำต้องปริญญา ถึงได้รับการยอมรับและให้เกียรติที่สุด

Last updated: Oct 2, 2017  |  670 จำนวนผู้เข้าชม  |  Blog

ทำไม ขั้นต่ำต้องปริญญา ถึงได้รับการยอมรับและให้เกียรติที่สุด

ตั้งแต่เด็ก ตื่นขึ้นมาต้องไปโรงเรียน

คำถาม : ต้องเรียนถึงชั้นไหนเหรอ
คำตอบ : ถ้าจะให้ดีก็ปริญญาตรีนั่นแหล่ะ เรียนหมอได้ยิ่งดี

ผมถูกปลูกฝังให้เชื่อว่า หมอ คือ คนที่ดีที่สุด มีระบบระเบียบ สะอาด สะอ้าน มีความรู้เยอะ ไว้ใจได้ เป็นที่นับหน้าถือตาของคนในสังคม

คำถาม : ถ้าไม่ได้เป็นหมอจะทำอะไรกินดี

ผมเข้ามาอยู่เมืองกรุง ก็ถูกดูถูกดูแคลน บ้างก็บอกว่า เก่งบ้านนอก รึ จะสู้คนโง่ (ปลายแถว) ในเมืองกรุงไม่ได้หรอก (ฝังหัวหนักเข้าๆ)

คำถาม : ถ้าโง่จากบ้านนอกล่ะ จะมีที่ให้ยืนในสังคมไหม?

ผมเลยจะเล่าต่อว่า “ไม่มีก็ต้องหา ไม่มาก็ต้องไป” เป็นสำนวนเปรียบเปรย ได้ดีมาก

ผมสร้างแรงบันดาลใจ จากคำว่า “ไม่มี”

ผมค้นหา คำว่า “ไม่มี” ก็คือ “ความว่างเปล่า”
ความว่างเปล่า คือ
อภิปรัชญา หมายถึง แก่นแท้ของสรรพสิ่งคือสิ่งใด และทำไมสิ่งนี้ถึงเป็นแก่นแท้ของสรรพสิ่ง

ผมจึงคิดเสมอว่า ผมจะหาอะไรมาแต่งแต้มเติมเต็ม ในความว่างเปล่านี้ วิธีการ วิธีคิด และ การค้นหา จึงเริ่มต้นขึ้น ก่อนที่มันจะดับไปในเวลาอันสมควร

วันนี้ เราเริ่มก่อตัวเล็ก ๆ จากคำว่า “ไม่มีก็ต้องหา ไม่มาก็ต้องไป” เราพยายามหาส่ิงแปลกใหม่ตลอดเวลา New Innovation คิดแม้กระทั่งนังขับรถไป ผ่านอะไรอยู่ข้างหน้า มักจะเกิดคำถามในใจตลอดเวลา

โอ้โห ตึกใหญ่ สูง สนามบินกว้างขวาง ขนาดนั้น สร้างได้อย่างไร ผมก็มองไปอาคารสูงกำลังก่อสร้างอยู่ข้างๆ
เอ้า นี่มันคนบ้านผมเองนิ (รู้มาว่า แกจบแค่ ป.4) สร้างตึกสูง เสียดฟ้าเสียดเมฆ ได้ขนาดนี้เลยรึ

ผมจึงมาค้นหา และศึกษา เขามีวิธีการสร้างอย่างไร ทำไมเขาถึงคิดได้ขนาดนี้ ผมสนใจ วิธีคิด และ ลงมือทำมากกว่า

คำตอบ : ที่ผมพอจะรู้ คือ วิศวกร กับ สถาปนิก / อ๋อ ถึงบางอ้อ ไม่ใช่ หมอ นี่เอง

ผมจึงสรุปสั้น ๆ ว่า ทุกอาชีพ ทุกสาขาวิชาชีพ มีความเก่งกาจในตัวมัน อาชีพอะไรก็ได้ มันขึ้นอยู่กับ วิธีการ และ การจัดการ อย่างชาญฉลาด นี่เอง

อย่าเสียใจกับสิ่งที่เลวร้ายหรือสูญเสียไปแล้ว มันไม่กลับมา แต่เราสามารถทำมันใหม่หรือเรียนรู้จากมันได้

Next วาระถัดไป
ผมจะมาเล่า ธุรกิจ คิด ตอนเด็ก กับ ธุรกิจ คิด ตอนโต